BiriktirmeKutusu

Pazar, Temmuz 15, 2007

84 * ISIGI YANAN EVLER

Gecmisten guzel bir gercek hikaye.

*ISIGI YANAN EVLER... *



Tip fakültesini yeni bitirmiþ, pratisyen hekim olarak ilk görev yaptgm yere, Konya'ya baglý bir beldenin saðlýk ocaðýna gitmiþtim. Gençtim, bekârdým. Küçük bir beldeydi gittiðim yer.

ilk gece bir eve misafir olmuþtum. Tren istasyonunun hemen yanýnda bir evdi. Akþam yemeðinden sonra çaylarýmýz gelmiþ, sohbetler edilmiþti. Üzerimde yol yorgunluðu, geldiðim yeni yerin yabancýlýðý vardý. Saatler ilerliyor, agir bir uyku beni içine çekiyordu. Ev sahibine bir sey de diyemiyordum. Bir müddet daha geçti; yine bir hareket yoktu. Evin büyügü olan Haci anneye sikilarak: "Annecigim, sizin buralarda kaçta yatiliyor?" dedim.

Haci anne:"Evlâdim treni bekliyoruz. Az sonra tren gelecek, onu bekliyoruz" dedi. Merak ettim, tekrar sordum: "Trenden sizin bir yakininiz mi inecek ?"

Haci anne: "Hayir evlâdým, bekledigimiz trende bir tanidigimiz yok. Ancak burasi uzak bir yer. Trenden buralarin yabancisi birileri inebilir. Bu saatte, yaknlarda, isigi yanan bir ev bulmazsa, sokakta kalir. Buralarin yabancisi biri geldiginde, " *isigi yanan bir ev*" bulsun diye bekliyoruz."

*Kaynak: Prof. Dr. Saffet Solak'in bir hatirasi*